მთარგმნელი: ალექსანდრე ელერდაშვილი
მეფის ძე ერთი ცხენიდან ძირს ჩამოვარდა უცებ და კისერი მთლად დაეგრიხა, ტკივილებს ვეღარ უძლებდა.
და თავის მოსაბრუნებლად მთელი სხეულით ბრუნავდა.
ბოლოს საშველად მოიხმეს ბერძენთა მხარე - ელადა.
განკურნა და გაუსწორა კისერი მისი მალებით.
მაგრამ მას ზედ არ შეხედეს, არათუ შველა აღირსეს.
ორიოდ სიტყვა ჩუმად თქვა და თავი დაბლა დახარა:
ჩემს დანახვაზე გულგრილად ვერ მიიგრეხდა სახეს ის“.
და შეუთვალა - „დაწვითო, მიიღეთ მისგან ნაცარი“...
კვლავ მოეგრიხა კისერი შაჰის ძეს... ვეღარ გამართა.
ვეღარსად ნახეს... ამაოდ ააწრიალეს ელადა.
ის სიკვდილის წინ ხვდება, რომ ცხოვრებას აზრი ჰქონია. |
პოეზიის გვერდი • • • ![]() |